A CITY FULL OF FEELINGS A CITY FULL OF FEELINGS







Υπό την αιγίδα:
Συνεργάτες - Χορηγοί

Το χωριό της Λεμεσού, που πήρε το όνομά του από το κατακόκκινο χώμα του

Αν δεν βρισκόταν στη μέση του δάσους, αυτόματα θα σκεφτόταν κανείς ότι πήρε το όνομά του από τα φοινικόδεντρα. Βέβαια, στο υψόμετρο άνω των 1000 μέτρων όπου βρίσκεται το σκηνικό αυτό, οι φοινικιές δε θα μπορούσαν ποτέ να επιβιώσουν. Η ονομασία του Φοινιού έχει αποδοθεί και στο επώνυμο ενός Φράγκου Φεουδάρχη, του Τζουάν τε Φενίου ή Φινίου (αν και δεν έχει εξακριβωθεί ότι το χωριό ήταν όντων φέουδο), αλλά και στο ρήμα φαίνω (που σημαίνει φανερώνω), αφού το χωριό είναι δύσκολο να το βρει κανείς από μόνος τους, αλλά πρέπει να του  φανερώσει κάποιος που γνωρίζει την τοποθεσία του.

Όμως ο ιστορικός και συγγραφέας Άντρος Παυλίδης, θεωρεί πιο πιθανό η ονομασία να προέρχεται από το χρώμα που έχει το έδαφός της περιοχής. Συγκεκριμένα, η αρχαία ελληνική λέξη «φοινός» σημαίνει εκείνον που έχει κοκκινωπό χρώμα. Μάλιστα, επειδή κόκκινο χρώμα έχει και το αίμα, στην αρχαία ελληνική υπάρχει και ο χαρακτηρισμός «φοίνιος» (=ο φονικός, ο αιμοχαρής).  Άλλωστε, και ένα χαρακτηριστικό και πολύ επικίνδυνο ερπετό της Κύπρου, ονομάζεται σήμερα φίνα (ή φοίνα).

Το Φοινί είναι γνωστό για την μακραίωνη παράδοση στην αγγειοπλαστική. Στο χωριό, οι κάτοικοι κατασκευάζουν αγγεία με το χαρακτηριστικό κοκκινωπό χρώμα του πηλού, από το χώμα της περιοχής. Άλλωστε, ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάποια τοπωνύμια γύρω από το χωριό με σχετική ονομασία, όπως Κόκκινη και Κοκκινόκαμπος.